درآینه

یادی از غلامحسن مؤدب، پدر دو شهید که به رحمت خدا پیوست

عمویم هم سبز است

پیر مرد چشمان آتشین روستایی‌اش را در چشمان به زانو درآمدۀ شهری‌ات می‌دوزد و با حسرتی که از میانشان زبانه می‌کشد، دستش را نزدیک گردنش می‌برد و آهسته می‌گوید کاش یک بند انگشت پایین‌تر خورده بود! و تو باید با لبخند بلاتکلیفی که نمی‌دانی از کجا آورده‌ای‌...

یکشنبه، 20 اسفند 1391 - 08:50

نگاه سیدضیا قاسمی به کهکشان چهره ها

آینۀ لحظه‌ها و تماشاها

مهم‌ترین ابزار علی‌محمد مؤدب برای فتح این موضع، عاطفة سرشار و کاملاً انسانی او است. او در شعرهایش سرشت و رنج‌های نوعی انسان را روایت می‌کند و نسبت به آن درک و درد شگفتی دارد.

جمعه، 18 اسفند 1391 - 13:25
صفحه 5 از 5ابتدا   قبلی   1  2  3  4  [5]  بعدی   انتها